Interview met Dennis Eelman

“Als je altijd nee zegt, komt men op een gegeven moment niet meer”

Dennis Eelman, 45 jaar en net als zijn vader uitgegroeid tot een vertrouwd gezicht in de makelaarswereld. Maar de vader van drie kinderen is bekend van veel meer activiteiten. Zo is hij voorzitter van de dorpscommissie van zijn woonplaats De Koog, betrokken bij Planet Texel, actief voor de KNRM en Stichting Coeghe en hij is regelmatig te vinden op de golfbaan van De Texelse.

Daarnaast was hij binnen het Texels Ondernemers Platform actief in de sectie zakelijke dienstverlening. Na twaalf jaar stopt hij met deze functie. Een goed moment voor een gesprek met misschien wel de meest sportieve makelaar van het eiland.

Door: Job Schepers

We spreken met Dennis af op zijn kantoor aan de Weverstraat, het pand waar hij vorig jaar terugkeerde. Terugkeerde? Jawel, want op deze plek liggen ook de roots van Dennis wanneer het om zijn makelaarsvak gaat. “Ik ben hier begonnen op 25 januari 1994 om vijf voor negen. Na jaren bij, en met mijn vader (Hans Eelman) en Paul van Heerwaarden te hebben gewerkt, ben ik drie jaar geleden voor mijzelf begonnen in de Warmoestraat. Toen ijssalon Parelino’s van Willem Parel vertrok uit het kantoor waar we nu zitten, belde mijn vader met de vraag wat er nu met het pand moest gebeuren. Het was voor mij eigenlijk te vroeg. Maar ik vind dat een ondernemer zijn nek uit moet steken. Lukt het, dan lukt het. Gaat het fout, dan zien we dat dan wel weer, dacht ik toen. En zo ben ik terug op de plaats waar het allemaal begon.”

Je stopt nu bij bij TOP, jammer?

“Ja, het werd eigenlijk steeds leuker. Ik was al actief bij één van de voorgangers, TVO (Texels verbond van ondernemers). Toen de fusie met de Texelse Vereniging vanr Logiesverstrekkers (TVL) een feit werd, ben ik lid geworden van de sectie zakelijke dienstverlening. Aan het begin was er één keer per jaar een activiteit, dit is alleen maar toegenomen. Een mooi voorbeeld daarvan is de nieuwsbus. Daarmee gingen we ieder halfjaar langs een ondernemer om te kijken naar innovatieve ideeën en goed ondernemerschap. Je komt dan op plaatsen waar je als Texelaar misschien niet zo snel komt. Een mooi voorbeeld daarvan is Hotel Texel van Marianne Langeveld. Het is geweldig om te zien wat ze daar hebben neergezet. Of boerderijcamping De Hal bij Den Burg. Toen dat begon was het behoorlijk primitief met een douche in de stolpboerderij. Het heeft zijn sfeer behouden, maar wel is alles wel aangepast aan de eisen van deze tijd, met onder meer een prachtig douchegebouw. Ook hebben we leuke uitjes gehad met bijvoorbeeld de lopifit van SnelStart. Het is jammer dat het stopt, maar ik heb genoeg te doen gelukkig.”

Je noemde inderdaad nog al wat op…

“Ja en daarnaast heb ik hem mijn vader afgesproken om weer wat vaker te gaan duiken. Verder bootcamp en mountainbike ik nog en neem ik regelmatig deel aan obstacleruns. Het is mooi dat er nu ook één op Texel wordt gehouden. Er zijn runs met een langere afstand, maar het mulle strandzand maakt het enorm zwaar. Maar ik houd ook erg van gezelligheid. Een leuke avond in het café staat dan ook regelmatig op het programma, mits de agenda het toelaat. Het is druk, maar het zijn allemaal leuke dingen. Ik vind daar juist weer rust in. Neem nou de golfbaan. Als ik daar een rondje loop, ligt de telefoon in de auto. Ik kan mijn hoofd daar helemaal leeg maken. Soms komen dingen op je pad. Als je altijd nee zegt, komt men op een gegeven moment niet meer. Mijn opa en vader zaten bij de KNRM. Het is een eer als je gevraagd wordt. Het is ook een roeping, ook al ben ik niet gelovig.”

De KNRM kan ook wel heftig zijn lijkt mij

“Absoluut. Een reanimatie op het strand is niet leuk en ik heb bijvoorbeeld de Dakotaramp meegemaakt. Nee, het is niet alleen maar makkelijk of leuk. Maar je krijgt er enorm veel voor terug. Je bent met je maten op zee. Je moet volledig op elkaar kunnen vertrouwen, dat maakt de band zo sterk.”

Dennis bij KNRM

Kom je nog wel toe aan de het makelaarskantoor?

Dennis lacht als hij tevreden vaststelt dat het allemaal goed loopt. Al is dat niet alleen aan hemzelf te danken. Dennis heeft tegenwoordig namelijk iemand in dienst: Esther Bakker. “Ze is geweldig. Ze doet zoveel, dat ik mij weer op andere zaken kan richten. Bovendien begon ze direct met bijscholen toen ze hier kwam werken. Zij maakt het werk een stuk makkelijker. Lachend voegt hij er aan toe: “En ze werkt ook een stuk geordender” en hij wijst naar haar bureau. Waar de werkplek van Dennis vol ligt met dossiers, is dat van Esther keurig opgeruimd.

Hoe bevalt het als zelfstandig makelaar?

“Ik ben een bevoorrecht mens. Ik ben geen Sinterklaas, maar als je helpt bij het verwezenlijken van de aankoop van een woning of een bedrijfspand is dat één van de mooiste cadeaus die je iemand kunt geven.”

Waarin verschilt makelaar Dennis Eelman in de makelaar van tien jaar geleden?

“Het is een andere manier van werken. Ik kom nu niet meer in pak met stropdas, dat was bij Eelman en van Heerwaarden eigenlijk ondenkbaar. Ik heb uiteraard gewoon mijn jasjes, maar ik loop net zo lief in een nette blouse. Wel netjes, maar niet overdreven. Het maakt je makkelijker benaderbaar. Ik ben nu mijzelf. Ik ben een type dat graag tutoyeert, al weet ik heel goed wanneer dat kan en wanneer dat niet kan. Beide werkwijzen zijn niet goed of fout. Ik voel me hier prettig bij en je moet ook niet vergeten dat het vak heel anders is geworden.”

In de manier waarop mensen naar je opkijken als makelaar?

“Dat, maar ook de manier van werken. Ik weet nog wel dat mijn vader zijn eerste computer kocht in 1982. Zo’n IBM-computer met een groen scherm. Die computer had 64 MB geheugen. De computer kostte 18.000 gulden. Alles dossiers zijn toen gedigitaliseerd. Maar dat is niets als je kijkt naar nu. Alles zit in de cloud en alle dossiers zijn automatisch op te maken met software. Of het nou om een koopakte of een woningbrochure gaat. Dan twijfel je wel eens of je die software moet aanschaffen. Dat kost ook weer geld. Maar uiteindelijk win je er zoveel tijd mee, dat het je geld oplevert. Een handeling die een half uur kostte, kost nu één seconde.”

“Toen ik begon plaatste je advertenties met één foto van het huis en de kenmerken er bij. Nu ben ik aan het oefenen met een 3D-camera. Ik ga daar meer tijd voor maken. Je moet jezelf blijven ontwikkelen, dat wordt ook gevraagd. Over een paar jaar kun je vanaf thuis middels een VR-bril het hele huis bezichtigen vanuit je luie stoel. Het is een cliché, maar stilstand is echt achteruitgang. Je moet vernieuwend zijn en ook de makelaardij is een constant leerproces. Ik deed bijvoorbeeld mijn sociale media tussen de bedrijven door en dan postte ik in één keer heel veel. Ik heb wel geleerd dat je dat moet spreiden. Ik ruim daar tegenwoordig dus speciaal tijd voor in. Daarvoor houd ik ruimte in mijn agenda. Ik leer op het gebied van sociale media veel van mijn buurman Dries de Winter van bed and breakfast Bij het strand. Hij verzint iedere keer weer wat nieuws en dat werkt.”

Maar Dennis, zijn er niet teveel makelaars?

“Als je kijkt naar het inwonersaantal van zo’n 15.000 inwoners lijkt dat misschien zo. Maar je moet niet vergeten dat er in de zomer 45.000 tot 60.000 mensen bij komen. Je hebt dus ook heel veel recreatiewoningen. Mijn vader heeft eens berekend dat mensen gemiddeld eens per zeven jaar van huis veranderen. Tel daarbij op dat de markt welwillend is, dan zijn zeven makelaarskantoren niet zo veel. Texel staat goed op de kaart en dus is er werk genoeg.”

Genoeg werk dus, maar zijn er ook genoeg woningen?

“We moeten inderdaad zorgen dat we niet achter gaan lopen. Het koopaanbod op de huizenmarkt gaat heel hard omlaag. Men begint dan graag over de demografische ontwikkelingen. Men vergeet vaak dat er ook minder kinderen geboren werden door de economische crisis. Nu zitten we in een groei en worden er ook weer meer kinderen geboren. Die moeten straks ook ergens kunnen wonen. Natuurlijk is Den Burg het hoofddorp van het eiland, maar we moeten de buitendorpen leefbaar houden. Ieder dorp zou een basisschool en een voetbalvereniging moeten hebben en houden. Daarom is het van belang dat we zorgen voor starterswoningen in de buitendorpen. De Koog is geen goedkoop dorp, maar je hebt wel geboren en getogen Kogers die zich er graag willen vestigen. Dat moet mogelijk blijven. Maar je moet ook kijken naar ouderenwoningen en appartementen. Er komen niet heel veel pensionarissen naar Texel, maar de regels om je hier te mogen vestigen zijn wel soepeler geworden. En als ze komen, zijn ze een stimulans voor de Texelse Economie. Daar moet je op voorbereid zijn. Appartementen zijn steeds meer in trek, ook op Texel. Veel Texelaars zijn van huis uit een tuin gewend, maar feit blijft dat appartementen betaalbaarder zijn.”

Texel volbouwen dus?

“Absoluut niet. Texel moet zijn unieke identiteit behouden. We moeten er voor zorgen dat mensen naar Texel komen en dat blijven doen. Ik mag graag een rondje hardlopen door De Nederlanden en zoals ik vertelde, mag ik ook graag mountainbiken. Het liefst doe ik dat op stukken ongerepte natuur.” Een tikje rebels lachend voegt hij daar aan toe: “Uiteraard wel op de plaatsen waar dat mag. Maar het is de kracht van de natuur dat mensen naar Texel trekt.”

Waar kom je zelf het liefst?

Texelaars zien vaak niet meer hoe mooi Texel is, ik ook niet. Het is gewoongoed geworden. Toch probeer ik dat wel. Tijdens het hardlopen, tijdens het fietsen. Er is niets mooier dan met mijn vader en mijn drie kinderen een rondje lopen over de Razende Bol. Je komt geheel tot rust. Maar iedere Texelaar zou ’s avonds gewoon een paar kilometer over het strand moeten lopen. De stilte van de zee, genieten. Dat is ook weer één van de redenen om meer te gaan duiken. Onder water, even weg van alles.

Wat zou je wel graag anders zien?

Anders klinkt direct zo zwaar. Persoonlijk ben ik dan wel weer voor slaapstrandhuisjes, maar snap dat dit niet zo maar kan. Voor iedereen moeten de regels gelijk zijn en je hebt met alle verschillende strandslagen te maken. Ik heb de slaapstrandhuisjes zelf mogen ervaren in Julianadorp aan zee, wat een intense ervaring is dat. Het wakker worden op het strand.”

“Verder moet je zorgen dat je als ondernemers samenwerkt, dat kan wel eens beter. Op Terschelling zie je mooi hoe dat ook kan. Daar laten ze ook in de mindere tijden een lampje branden, een heel ander gezicht. Dit gaat ook steeds beter in De Koog trouwens. Iedere ondernemer heeft recht op vakantie. De stillere periode is daar uitermate geschikt voor. Maar op Terschelling staan de stoelen bij de op vakantie zijnde ondernemer niet om te kop op de tafel, maar blijven ze gewoon op het terras staan. Dat ziet er gezelliger uit. Middels een briefje wordt de toerist verwezen naar de collega’s. Je moet elkaar wat gunnen. Samen sta je sterk. Daarom zouden ook alle ondernemers bij TOP aangesloten moeten zijn.

Ondernemer uitgelicht

Twitter

TOP Texel - Texels Ondernemers Platform - Postbus 155 - 1790 AD DEN BURG Texel - E-mail:
ontwerp & techniek: Zilte Zaken i.s.m. WEBJONGENS © 2017