Interview met Casper de Graaf

“Om Texelse praatjes te vermijden, kochten we een kleinere auto dan we wilden.”

De mensen die Casper de Graaf goed kennen, zullen de omschrijving wellicht herkennen. Deze interieur- en meubelmaker heeft niet alleen twee goed functionerende rechterhanden, hij is vooral een streber met Cruyfiaanse uitspraken. “Als je niet waagt, dan verlies je niets. Maar je komt ook niet verder, want stilstand is achteruitgang.”

Door: Femmy Saal

Casper, kun jij kort vertellen wie jij bent?

“Ik ben 43 jaar en getrouwd met Linda de Graaf. Samen hebben we drie kinderen, twee meisjes van… (er valt even een stilte) de tijd gaat zo snel, ik moet altijd even nadenken hoe oud mijn kinderen ook alweer zijn… 9 en 15 en een jongen van 14 jaar.

22 jaar geleden begon ik op dit industrieterrein van Oudeschild, dat toen niet meer dan the middle of nowhere was, met een meubelmakerij. Er stond een woonhuis en een loods van de familie Kikkert, voor de rest was overal waar je keek nog land.

Voordat ik begon, werkte ik in loondienst voor een meubelmaker. Naast mijn veertigurige werkweek volgde ik een opleiding tot leerlingmeubelmaker, daarna tot gezelmeubelmaker en dáárna haalde ik mijn middenstandsdiploma en slaagde ik in twee jaar voor de driejarige opleiding tot ondernemer voor meubelmaker/woninginrichter. Dit betekende om vier uur stoppen met werken, laagvliegend naar Amsterdam, huiswerk maken in het hotel en de volgende dag met de eerste boot weer terug naar het werk om de minder gedraaide uren van de vorige dag in te halen.”

GerthaWessels Casper de Graaf 02

Foto: Wessels Ontwerpt

Waarom dat hoge tempo?

“Ik ben gedreven. Als je doet wat je leuk vindt, dan komt dat tempo als vanzelf. Je wilt iets, hebt een doel en vaart daar naartoe. Dat doel was zelf ondernemen. Al sinds mijn zestiende. Daarvoor had ik die papiertjes nodig.”

Welke doelen heb je nu?

“Niet te groot worden. Zodat ik wat ik doe, altijd goed kan blijven doen, omdat het werk behapbaar blijft. Mijn bedrijf heeft een flexibele schil en is vergelijkbaar met een ballon. Ik kan het opblazen bij drukte, maar als het weer wat rustiger wordt, dan laat ik de lucht er weer uitlopen.”

Hoe bedoel je dat, van die schil en die ballon?

“Ik bedoel dat de kern van mijn bedrijf klein en overzichtelijk is. Mijn vrouw werkt met mij samen in de VOF die we hebben opgericht. Zij verwerkt de inkomende en uitgaande facturen, ik run de werkplaats en verzorg de offertes en tekeningen, Dennis van der Wilde is onze enige vaste man op de werkvloer; hij doet al het werk op locatie en we overleggen telefonisch. Als er veel klussen zijn, krijgt hij steun van twee inhuurkrachten.

Door dat doel om klein te blijven, merk ik wel dat het bedrijf op mij leunt en dat is iets om voor op te passen. Daarom komt er binnenkort enkele uren per week een collega bij, die mij helpt in de showroom en bij het uitwerken van offertes en ontwerpen. Er komen hier veel mensen spontaan binnenlopen, die graag even met iemand van gedachten willen wisselen.

Door die flexibele indeling moeten we goed plannen. Wij weten voor de komende drie weken precies wat we waar moeten doen. Na deze drie weken is de planning losser. Dat geeft veel rust.”

Waar word je blij van, waar word je boos van?

(Casper kijkt even naar buiten) “Ik kan me verschrikkelijk druk maken over het idee dat ik afspraken niet kan nakomen. Dus zover laat ik het gewoon nooit komen. Ik zeg wat ik doe en ik doe wat ik zeg. Als iemand gaat voor snelle winst en kortzichtigheid, kan ik daar geen respect voor opbrengen.

Het geld komt er als vanzelf achteraan als je goed werk levert. Dat geld verdienen moet geen doel op zich zijn, want dan blijft het niet goed gaan met je bedrijf en je beschadigt er naar mijn idee je hele sector mee.

Ik denk dat ik rechtlijnig ben. De klus is niet af als de laatste rekening is betaald, nee, hij is pas af als de klant terug wil komen. Als een klant wel betaalt, maar niet terugkomt en geen reclame voor je maakt, heb je het gewoon niet goed gedaan, ook al staat het geld op je rekening. Ik word er blij van als een klant of mensen uit zijn netwerk terugkomen.”

Ik las op de website van TexelEnergie dat je nogal duurzaam werkt

“Daar wil ik het niet de rest van dit interview over hebben hoor, maar het klopt wel. We verwarmen met infrarood uit het plafond. Hier lopen veel mensen spontaan binnen. Als een klant hier zit te bibberen aan tafel, doet dat iets met de sfeer, dus ik wil dat de showroom snel aangenaam warm is. De infraroodverwarming draait op de energie uit de 100 m² zonnepanelen. Net als de kantine en het kantoor.”

Hoe kom je op infrarood?

“Door te pionieren. Ik ging van een verwarming met gas over naar zonne-energie. We hielden kilowatt’s over en die brengen niets op. Ik zocht naar alternatieve wegen om ze niet verloren te laten gaan en toen kwam ik op infraroodverwarming uit. De warmte werkt goed in de spuiterij, omdat hij de lucht niet te droog maakt. Hij voelt als de stralen van de zon. Nee, nee, je wordt er niet bruin van.”

Vinden mensen je leuker door je duurzame activiteiten?

Daar sta ik niet bij stil, maar ik denk wel dat je er vertrouwen mee wint. En klanten vinden het verhaal leuk om te horen.”

Heb je opvolgers?

“Ja, ik streef naar het estafettemodel. Mijn zoon van 15 heeft er wel oren naar. Ik hoop dat hij het stokje gaat overnemen. Maar ik kan niet zomaar zeggen: mijn zoon gaat in de zaak. Het is nog maar te bezien of hij die X-factor heeft en of hij het ook echt leuk vindt.”

Kun je makkelijk loslaten?

“Ja, ik denk dat ik makkelijk kan loslaten.”

Heb je nog dromen?

“Nee, ik heb geen dromen. Het komt zoals het komt. Ik ben niet iemand die denkt: 'Later wil ik een camper kopen en de wereld over of the Big Five zien.'”

Hoe is het ondernemen op Texel?

“In het begin van mijn ondernemerschap was ik gevoelig voor de mensen die altijd maar een mening hebben, zonder dat ze weten hoe het echt zit. Toen ik al mijn spaargeld in het bedrijf stopte, nog maar 500 gulden op mijn rekening had en een dikke hypotheek, zeiden zij: ‘Weet je wel waar je aan begint? Straks gaat het mis!’ Natuurlijk werd ik van dit soort uitspraken soms onzeker, maar ik liet me niet tegenhouden. Als je niet waagt, dan verlies je niets. Maar je komt ook niet verder.

Ja, op het eiland is soms afgunst en geroddel, laten we daar niet omheen draaien. Ik weet nog dat we een nieuwe auto wilden kopen. Mijn vrouw en ik kozen een kleinere auto, omdat we bang waren voor Texelse praatjes. De eerste de beste keer dat we er mee op pad gingen en het nieuw gekochte servies er niet in paste, dacht ik: ‘Barst maar.’ Ik ben vrijwel direct naar de dealer gegaan om de auto te kopen die we oorspronkelijk wilden. Vanaf dat moment heb ik me niets meer aangetrokken van de verhalen en aannames. Maar ik hang nog steeds niet graag dingen aan de grote klok.”

GerthaWessels Casper de Graaf 01

Foto: Wessels Ontwerpt

Wat doe je het liefst als je niet werkt?

“Mountainbiken vind ik hartstikke leuk. Mijn zoon mountainbiket en ik ga vaak mee naar wedstrijden of we gaan een rondje. Dat zijn mooie dingen om samen te doen.

Ik heb geen groot sociaal netwerk nodig. Facebook, Twitter, man, man, wat zie je daar veel aandachtvragende en onzekere mensen. Als mensen niet goed in hun tuig zitten, dan zie je dat ze aan de lopende band gaan posten op Facebook. Zit je goed in je tuig? Dan heb je alleen jezelf en je gezin nodig. Na het werken zit ik graag thuis bij de houtkachel. Met een potje bier, heerlijk.

Een netwerk opbouwen door overal gezien te worden past niet zo bij mij. Wat ik wel ontzettend leuk vind, zijn de netwerkbijeenkomsten van JONT+, waar ik onlangs lid van werd. Zij laten tijdens informatieavonden veel ondernemers aan het woord. Cor van Heerwaarden vertelde laatst over zijn dilemma’s en ervaringen rond de overname van zijn bedrijf. Dat zette mij aan het denken; ik moet niet te laat beginnen met het zetten van stappen. Veel mensen beginnnen rond hun zestigste pas met overnamestappen en dat is dus rijkelijk laat.

Verder zijn de JONT+-avonden leuk, omdat je er met andere ondernemers praat. Het is leuk om te horen hoe de kraanmachinist er tegenaan kijkt. Of de directeur van het bouwbedrijf.

Als je niet om je heen kijkt en met anderen praat, verkoker je snel. Zo maakte ik al jaren tekeningen op een bepaalde manier. Mijn collega Dennis zei eens: 'Misschien begrijpt de klant het beter als we ook laten zien welke materialen we op welke plek gebruiken. Dat is voor de uitvoerders ook handig.' Nou, dat soort dingen waardeer ik echt.”

Mooiste klus tot nu toe?

“Het interieur voor het nieuwe gemeentehuis op Texel maken vond ik een schitterende klus. Dat gebeurt zelden, dat je je eigen gemeentehuis mag inrichten. Verder hebben we veel projecten om trots op te zijn!

Nadat ik het voorstel indiende, wilde de architect langskomen. Om 12.45 uur. ‘Dan eet ik met mijn gezin', zei ik, ‘Dus eet maar gezellig mee.’ Mijn vrouw zei: ‘Wat moet ik koken, als er een architect mee eet?’ ‘Nou, gewoon, normaal, hoe je altijd kookt', zei ik. Dus daar zaten we te praten over het plan, tussen de kinderen. Ondertussen gingen de pakken vla over tafel. We bespraken de uitvoering, opbouw en hoe ik erin stond. Zo had ik andere ideeën over gekozen materialen. Hij onderbrak me niet en ging af op mijn adviezen. Tijdens het werk hield ik hem op de hoogte met foto’s. Er was aan tafel een vertrouwensband ontstaan, het ijs was gebroken.

De architect vertelde in een interview dat hij aanvankelijk sceptisch was over de samenwerking met een Texels bedrijf, maar dat hij nog nooit met zulke goede baliebouwers had gewerkt. Ik weet nog waar ik het las - ik was op vakantie in Kroatië - en hoe trots ik was. Later kregen we een soortgelijke klus in het gemeentehuis in Monnickendam.”

En toen kwam de crisis?

“Ja, daar hebben wij last van gehad. 2014 was voor ons het meest stroeve jaar. Er waren weinig of geen bouwactiviteiten op Texel en de werkportefeuille was behoorlijk leeg. Ik heb toen een medewerker met een tijdelijk contract moeten laten gaan. Dat doet even pijn, maar als je overeind wilt blijven moet je geen zachte heelmeester zijn. In 2015 sloeg het weer om.”

Nog tips voor andere ondernemers?

“Richt niet alles op één klant, maar verdeel je aandacht over meerderen. Veel bedrijven in Nederland die het moeilijk kregen, waren bijvoorbeeld afhankelijk van één aannemer.

En geef niet op. Ik had hier een klant, die vertelde: ‘Casper, ik heb eigenlijk al ergens anders een keuken uitgekozen, maar ik was in de buurt en wilde toch nog even kijken.’ Ik heb vervolgens toch een offerte uitgebracht. ‘Wat nu als de prijs hetzelfde is?’, zei de man. ‘Tja, wil je een Skoda of voor hetzelfde geld een Mercedes?’ zei ik. Ik heb mijn best gedaan om deze klant binnen te halen. Vooral omdat de plek waar hij de keuken wilde prachtig en authentiek is. Ik vond gewoon dat mijn keuken, met natuurlijke materialen, daar paste. Uiteindelijk heb ik de klus gekregen. De klant kon mijn strijderschap wel waarderen, vertelde hij.”

Waar ben je nu mee bezig?

“Nu ben ik bezig met iets dat echt past bij deze periode van het jaar: inrichten van horecazaken. Zo hebben we in de afgelopen jaren Havenzicht en het Vogelhuis ingericht. Verder maken we nu veel meubels en keukens en vloeren voor particulieren, maar dat gaat het hele jaar wel door. Zo zijn we nu ook bezig met de nieuwe huizen op ‘t Hoogelandt. Daar komen we terecht, omdat de installateurs en huizenbouwers ervaring hebben met onze kwaliteit van werken en ons aanraden. Vertrouwen doet bouwen; het klinkt cliché, maar het is zo.”

Wat is het geheim van een samenwerking met je geliefde?

“Duidelijk afgebakende taken. Ik doe werkinhoudelijke zaken zoals de facturen, offertes en klantgesprekken, Linda boekt in en doet betalingen. We hebben het thuis nooit over werk. Soms weet mijn vrouw niet eens met welke klus ik bezig ben. Als er wat is, waarbij ik haar nodig heb, dan meld ik me wel.

Het geheim is, dat je basis goed is. Je gezin moet lopen en als je thuis komt moet er rust en respect zijn voor elkaar, ook voor vreemdigheden en nukken. Dan heb je een stabiel bootje, dat wordt voortgeblazen door het bedrijf.”

Minister van Financiën Dijsselbloem zegt dat 2016 het eerste van de vette jaren is. Merk je het al?

“In 2015 merkte ik het al. Het gaat goed en de projecten lopen goed. De pijp zit vol met werk. Op alle gebieden begint alles weer te leven. Waar ik voorstander van ben, is zoveel mogelijk Texelse inkopen doen. Veel mensen denken dat op Texel kopen per definitie duurder is, dat is niet altijd zo. Bovendien krijg je er veel voor terug.”

Waarom ben je lid van TOP?

“Ik vind het goed dat alle ondernemers bij elkaar komen op één platform. Belangenbehartiging vanuit één kanaal maakt je denk ik wel sterker. En de bijdrage aan de promotie door de VVV vind ik ook positief. Je kunt wel zeggen, ik heb niets met die bijdrage want ik zit niet in de toeristische sector, maar indirect zit iedereen in deze sector.”

Wat is je band met TOP?

“De avond in 't Pakhuus over de Participatiewet vond ik heel boeiend, dan denk ik: ‘Goed dat ik lid ben.’ Ik ging voor het onderwerp, het eten was een welkome bijkomstigheid. Ik heb na die avond contact gezocht met het informatiepunt over de Participatiewet, omdat ik er over denk om iemand die al een tijd niet heeft gewerkt en toch graag wil werken, halve dagen mee te laten draaien in mijn bedrijf. Ik denk dat iemand met een geestelijke beperking hier minder goed past vanwege de machines waarmee we werken, maar iemand die een tijd niet heeft kunnen werken door bijvoorbeeld rugklachten of een operatie, zou hier prima passen.”

Je had in een interview een uitgesproken positief standpunt over windmolenparken op Texel en de Razende Bol. Er is nu weer een discussie over windenergie opwekken. Is je mening nog dezelfde?

“Ja, ik denk er nog steeds zo over. Natuurlijk kun je niet overal zomaar windmolens neerzetten en moet je respect hebben voor de omgeving. Maar het is bijna ongelooflijk dat er nog maar één windmolen op het eiland staat! De nieuwste boot straalt één en al duurzaamheid uit. Straks kijken we vanaf de boot naar het eiland en zien we dat Texel nergens windenenergie opwekt! Dat is toch gek? Het zou mooi zijn als je een mooie, grote eyecatcher hebt, die echt iets toevoegt aan de duurzaamheid. Nu roepen we als eiland dat we duurzame doelstellingen hebben, maar ik vind dat allemaal nog wat hol klinken.

windmill 62257 960 720

Ooit maakten wij iets voor iemand die erg afgaf op kottervissers. Het dieselverbruik en de manier waarop ze visten, hij had er geen goed woord voor over. Later zag ik dat hij rondreed in een ‘dikke’ dieselauto met turbomotor. Dus ik denk altijd maar: mensen kunnen anderen in prachtige bewooordingen vertellen hoe het beter moet, maar ik denk dan: ‘Ik wil wel eens achter je voordeur kijken hoe het er daar aan toe gaat.'”

Ondernemer uitgelicht

Twitter

TOP Texel - Texels Ondernemers Platform - Postbus 155 - 1790 AD DEN BURG Texel - E-mail:
ontwerp & techniek: Zilte Zaken i.s.m. WEBJONGENS © 2017