Interview met Jaap Drijver

“Ik ga Kabeltex zeker niet verkopen aan een vreemde partij”

Vanachter de getinte ramen van Kabeltex heb je een schitterend uitzicht op het achterland van Den Burg. Daar spreek ik Jaap Drijver, de geestelijk vader van Texels’ enige kabelbedrijf, die volgens de leeftijdshandboeken rustiger aan zou moeten doen, maar het niet doet. “Wie heeft dat bedacht, dat ik zou moeten stoppen?”

Door: Femmy Saal

Wat is uw huidige gemoedstoestand?

“Ik dacht begin dit jaar wat kalmer aan te kunnen doen, maar dat lukt nog niet. Ik ben dus druk.”

Mag ik vragen hoe oud u bent?

“Ik word volgende maand 67 jaar.”

Dan is het tijd om langzaamaan wat los te laten toch?

“Wie heeft dat bedacht? Dit bedrijf vraagt nu nog veel tijd; we zijn nu vier jaar bezig met het vervangen van het koperen kabelnetwerk door glasvezel. Dat project stuur ik aan en dat is nu in de afrondende fase.”

Wat is uw band met TOP?

“Ik zat 20 jaar in het bestuur van het TVO van destijds als penningmeester, en ik was voorzitter. Wij namen het besluit om promotiegelden voor VVV te gaan innnen bij de leden.

Dat hadden we toen niet moeten doen, maar een half jaar later. Wij besloten aan het einde van het jaar te gaan innen. De leden zeiden: ‘Fijn is dat, je confronteert ons aan het einde van het contributiejaar met een pittige rekening.’ Dat heeft ons veel draagvlak gekost bij het innen van de promotiegelden in de jaren erna. Ik vind het knap dat TOP dat achter zich heeft kunnen laten en nu al vijf jaar samen met de leden een groot promotiebedrag afdraagt aan VVV Texel. Ik ben blij met één ondernemersvereniging en ik vind het goed dat er ook meer overleg is met andere organisaties, zoals de agrarische.”

Hoe kijkt u aan tegen de jonge bestuursgarde die vindt dat de oudere garde meer ruimte zou moeten maken?

“Ik begrijp het wel, maar dat is natuurlijk altijd een wisselwerking; er moet bijvoorbeeld wel opvolging klaarstaan en dat is niet altijd zo. In de meest ideale situatie zou het mooi zijn als iemand maximaal twee termijnen van vier jaar in een bestuur zit;  vier jaar om te leren en vier jaar om volledig mee te draaien. Over het verlies van kennis zou ik me geen zorgen maken als bestuurder; dat kun je borgen via een goed secretariaat. Zelf heb ik geen ambitie meer om te besturen; ik focus me liever op projecten met een kortere looptijd.”

Kabeltex

Heeft u een opvolger voor Kabeltex?

Stellig:“Nee. Die is er niet en ik ga de zaak zeker niet verkopen. Ik blijf eigenaar en probeer enkele medewerkers  nu zover te krijgen dat ze de dagelijkse gang van zaken kunnen overnemen zodat ik nog maar eens per week of maand kan binnenwandelen om mijn visie te delen of antwoorden op vragen te geven. Kabeltex heeft twee afdelingen: de technische en de administratieve afdeling. Een bestaande medewerker van Techniek, Mark Broekman, heeft het voortouw genomen. Hij wil graag de technische leiding nemen en door met Kabeltex, maar kan het bedrijf niet kopen. Dit is een mooie tussenoplossing. Op de afdeling administratie verwacht ik dat met de huidige medewerkers te kunnen regelen. Een extern persoon inwerken is een optie, maar dat is nu nog een stap te ver. Eerst moet de organisatie gesetteld zijn voor het nieuwe glasvezelnetwerk. De implementatie vergt nu nog veel tijd. Ook voor de administratie.”

Wat houdt die drukte dan in?

“Op dit moment vervangt de technische afdeling in 4.000 huishoudens en bedrijven de kabelmodems voor apparatuur voor aansluiting op het glasvezelnetwerk. Monteurs gaan pas weg als het internet, de televisie en telefoon werken. Dit  duurt een half uur per klant. Huishoudens met glasvezel krijgen ook andere abonnementspakketten, die de administratie verwerkt in onze systemen. Dit duurt ook een half uur per klant. In totaal kost het dus 4.000 manuren om onze klanten over te schakelen op glasvezel.”

Waarom wil je de zaak niet verkopen?

“Als ik het bedrijf zou verkopen, dan krijg ik een zak met geld. Dat rendeert niet vanzelf en dan zou ik het moeten beleggen in onbekende bedrijven. Ik laat het liever in mijn bedrijf zitten, dat ik door en door ken. En aan wie zou ik Kabeltex moeten verkopen? Aan een groot bedrijf dat op dezelfde markt actief is? Dan zetten ze misschien de vijftien mensen die hier nu werken op straat. Ik moet er niet aan denken.”

Wat voor soort ondernemer bent u?

“Eentje die erin rolde. Mijn vader had een bouwbedrijf, Drijver Bouw. Ik deed het niet zo goed op school en daarom zei hij op mijn veertiende: ‘Hier heb je een hamer en een zaag, ga maar werken.’ Dus ik ben op mijn veertiende gaan werken.

In de jaren ’60-'80 heb ik mooie dingen gedaan. De Technische School op Texel, die vroeger bij de Burgemeester De Koninghal stond, was de eerste klus. Dat was in 1963. Drijver Bouw stond te boek als ‘goed in ingewikkelde klussen en afspraak is afspraak’. Ik heb twee jaar getimmerd en daarna de administratie en commerciële kant van het bedrijf gedaan. Tussen 1960 en 1990 hadden we steeds zo’n 60 mensen in dienst.”

Veertien jaar zijn en de leiding hebben?

“Ja, dat gebeurde gewoon. Mannen van 50 lieten die leiding zonder morren aan me over. In 1985 werd ik 100 procent eigenaar van Drijver Bouw.”

Drijver Bouw bestaat niet meer?

“Ik ben eind jaren ’90 helemaal gestopt met de bouwactiviteiten. We legden sinds 1970 op Texel al veel infrastructuur aan voor nutsbedrijven en het is een goede keuze geweest om ons volledig toe te leggen op de aanleg van kabelinfrastructuur. Het bouwbedrijf is voor mij een gesloten boek en de nutsbedrijven hebben de stekker uit het infrabedrijf getrokken door geen opdrachten meer te geven.”

Hoe lukte het je om de aanleg van kabel op Texel binnen te halen?

“Het idee voor Kabeltex ontstond, doordat een vertegenwoordiger van kabelmateriaal langskwam. Door zijn verhalen realiseerde ik me dat er hier op Texel kansen lagen. De gemeente kreeg normaal gesproken de machtiging voor de aanleg, maar zij mochten het ook overlaten aan bedrijven. Ik benaderde de burgemeester en kreeg een brief: ‘Ga je gang maar’. Ik vroeg een vergunning aan, ontwierp het kabelnet, kreeg akkoord en ging graven.”

Ging dat zo makkelijk?

“Ja.”

Ziet u wel eens leeuwen en beren op de weg?

“Ik kan ze me niet meer herinneren. Waarschijnlijk omdat ze weinig indruk maakten.”

Hoe kijkt u terug op de ommezwaai van bouwen naar graven?

“Toen ik ermee begon, was er geen concurrentie en ging het alleen nog om kabeltelevisie. Bij het handhaven van prijzen en de kwaliteit kijk ik vaak naar Kabelnoord. Dat bedrijf is drie keer zo groot als Kabeltex en heeft klanten op de andere Waddeneilanden en in onder andere Friesland en is eigendom van de lokale gemeentes. Wij waren monopolist op Texel, maar dat heeft er juist toe geleid dat ik me extra verantwoordelijk voelde.

In de beginjaren hebben we veel moeten investeren om het draaiende te houden. We rekenden op een Texelse  deelname van 65 procent. Dan zou kabeltelevisie op Texel bestaansrecht hebben. Toen maar 45 procent  abonnee werd, hadden we een probleem.

De digitalisering van de schotels en het grotere zenderaanbod via de kabel hielp ons, toen stapten veel mensen over naar ons. Dat leidde weer tot meer inkomsten, waarmee we alle dorpen konden aansluiten op kabeltelevisie. Zo kwam het toch nog goed.”

Kabeltex nu, in het kort?

“Wij zijn de Ziggo van Texel. Dat is ook een kabelbedrijf dat zich heeft ontwikkeld tot eigenaar van een communicatie netwerk dat diensten thuis levert. Dit is wat wij op Texelse schaal bij 4.000 mensen doen. Zowel bij particulieren als bedrijven. De Krim en Texelcampings zijn bijvoorbeeld onze grote zakelijke klanten, waar wij alle diensten leveren. Dit doen we bij  nagenoeg alle bungalowparken. Internet is naast water de belangrijkste bron geworden. Als het niet werkt, is het lijden in last.”

Hoe is het met het marktaandeel Kabeltex op het eiland?

“Bij het midden- en kleinbedrijf valt er nog een wereld te winnen. Van de grote bedrijven is het marktaandeel 80 procent. Op de particuliere markt is ons marktaandeel gekelderd van 90 naar 60 procent.”

Waar ligt het aan?

“Het marktaandeel op de particuliere markt verloren we aan KPN, zij zijn hebben naast ons als enige een netwerk op het eiland, vooral door de vlucht die interactieve televisie nam. Het MKB is vergelijkbaar met de particuliere markt; zij werken veelal thuis of op kantoren aan huis en maken dus gebruik van hun thuisnetwerk.

Veel mensen volgen bij de keuze de provider van hun mobiele telefoonabonnement, toch?

“Ja, dat is nu ook een ding.”  

Kabeltex heeft toch ook al jaren interactieve televisie?

“Ja, maar wij hebben dat minder prominent naar voren gebracht dan KPN en daarom ervaart de Texelaar ons als minder interactief.”

Jaap Drijver voor bedrijfspand Abbewaal 31

Nou, dit is je kans:

“Ha, ha, ha. Binnenkort gaan we onze CloudTV lanceren met replay TV, waarmee je programma’s van de afgelopen week opnieuw  kunt kijken. En Pauze live, waarmee je live tv kunt pauzeren, om daarna verder te kijken. Je kunt straks via onze interactieve tv-pakketten ook video’s en programma’s opnemen en terugkijken. En Kabeltex krijgt een app, waarmee je via mobiele apparaten tv kunt kijken. Kortom, alles wat bij het uitgebreidste pakket interactieve televisie hoort. Wat ook leuk is: Omdat Kabeltex alle content op IP beschikbaar heeft, leveren wij die ook aan collega netwerkbedrijven in Nederland (en daar buiten).”

Maar die CloudTV is nog geen feit.

“Binnenkort wel. We zitten in de afrondende fase en ik wil eerst alles op en top werkende hebbende voordat we het gaan leveren aan onze abonnees.”

En mobiele telefonie?

“Er zijn contacten met Ziggo, onze partner. Zij hebben de infrastructuur voor mobiele telefonie. Ik hoop dat ook op Texel te kunnen gaan leveren.”

Waarom noemt u Ziggo een partner en KPN een concurrent?

“Ziggo is, zoals ik al zei, ook van origine een bedrijf dat kabelinfrastructuur aanlegde en doorgroeide naar een organisatie die er ook internet en televisie bij ging leveren. Dus we ‘hebben’ gevoelsmatig iets met elkaar. Ziggo is voor ons geen bedreiging, omdat ze in tegenstelling tot KPN geen klanten en infrastructuur op Texel hebben.  

Dat is zo gegroeid. Elk kabelbedrijf had zijn eigen gebied en je ging niet over elkaars grenzen heen. Kabeltex had Texel als gebied en de voorloper van Ziggo (Multikabel) bestreek Noord-Holland tot Den Helder. We hebben nooit in elkaars vaarwater geopereerd.”

Hoe ziet dat eruit, gevoelsmatig iets met elkaar hebben?

“Wij hebben Ziggo nodig voor de grote boze buitenwereld, Ziggo heeft ons nodig voor de verbinding met klanten op Texel. Er zijn overkantse Ziggo-klanten die via ons glasvezelnetwerk Ziggoklant zijn. Zorgnetwerk Omring bijvoorbeeld. Zij zijn via ons glasvezelnetwerk aangesloten bij Ziggo. Andersom helpt Ziggo ons om via hun netwerk aangesloten te zijn op hoofdnetwerken in Amsterdam. Overigens hebben we via KPN een vergelijkbare verbinding om uitval van onze levensader te kunnen opvangen.”

Hoe gaat het met Kabeltex?

“Als je zou kijken naar het verlies op de particuliere markt van 90 naar 60 procent, zou je kunnen concluderen: ‘slecht’. Landelijke bedrijven die ons marktaandeel zien, zeggen: ‘Zo, 60 procent van de particuliere markt in handen hebben, dat is knap’.”

Wil je de particulieren terug?

“Dat is niet realistisch. Zij denken: ‘het werkt bij mijn huidige provider goed, ik bespaar mezelf de moeite van de overstap.’ Interactieve televisie verder verbeteren en het glasvezelnetwerk uitbreiden voor bestaande klanten. Dat zijn voor Kabeltex de speerpunten.”

Hoe kijkt u aan tegen artikelen in de krant van Stichting Glasvezel Texel over het trage netwerk?

“De kritiek op het trage internet in het buitengebied is deels terecht, dit oplossen is een kwestie van geduld en investeren in stappen. Kabeltex heeft nu 90 procent van het eiland aangesloten of klaargemaakt voor het glasvezelnetwerk. Ik begon met de aanleg in Den Burg en daarna Oudeschild. Daar verdiende ik geld mee en dat investeerde ik weer in de aanleg van glasvezel in het volgende dorp. De tien procent die nu nog aangelegd moet worden, bevindt zich in de gebieden buiten de dorpen. Dat kost bij elkaar net zoveel als de eerste negentig procent die nu is aangesloten. Die investering kan ik niet ophoesten en dat is een kwestie van geduld.”

Werkt u samen met de stichting?

“Zij behartigen nu op eigen initiatief de belangen van de mensen in de buitengebieden. Zij hopen fondsen te werven om de aanleg sneller te kunnen regelen. Ik overleg af en toe met hen en vind bepaalde uitspraken over de snelheid van het dataverkeer op het eiland wat kort door de bocht. Door de artikelen lijkt het alsof het internet op heel Texel traag is. Dat is niet zo.”

U zou toch de belangrijkste gesprekspartner van Stichting Glasvezel Texel moeten zijn?

“Die mening mag je hebben hoor, maar ik vind dat het niet aan mij is om mezelf als een belangrijke gesprekspartner neer te zetten. Dat mag de Stichting beslissen. We overleggen nu af en toe en dat ervaar ik als positief. Ik hoop dat we de klus samen gaan klaren.”

Noem eens wat feiten over het dataverkeer op Texel, als tegenwicht tegen de negativiteit?

“De Europese Unie wil dat alle landen in Europa over een verbinding van gemiddeld 30 Mbps beschikken. De infrastructuur van Kabeltex in de dorpen, dat is 90 procent van de Texelse aansluitingen, voldoet hier al tien jaar aan. Een aantal huishoudens en bedrijven is nu klaar voor het ophogen van de internetsnelheid naar 1 Gbps. Dat is 1024 Mbps.”

Maar het buitengebied dan?

“Als we de cijfers van de provincie Noord-Holland volgen, zijn er nog 1.500 aansluitingen in het buitengebied op Texel.

KPN heeft recent aangegeven dat zij 1.200 adressen in het buitengebied hebben. Daarvan kunnen er 600 in 2017 beschikken over 30 Mbps en de overige 600 adressen moeten op een alternatieve manier aangesloten worden.

Bij Kabeltex zijn er van de 1.500 adressen in het buitengebied er al 350 adressen aangesloten zijn, die ik door zelf te investeren, onlangs heb aangesloten op glasvezel. Dan zijn er nog 425 huishoudens waar al voorzieningen liggen en die ik tegen een toeslag kan aansluiten. Tot slot zijn er nog 725 huishoudens op Texel waar geen glasvezel ligt en dus ook geen aansluiting mogelijk is. De stichting maakt zich voor deze laatste twee groepen huishoudens hard en probeert subsidies en fondsen te werven. Tot nu toe lijkt het erop dat de gebruiker zelf moet betalen. Ik weet uit ervaring wat er voor nodig is en heb de stichting een offerte voorgelegd. Graven voor de aanleg van glasvezel, dat is intensief werk, kost bijvoorbeeld 30.000 euro per kilometer.”

Hoeveel is er nodig om het hele buitengebied te ontsluiten?

“5 miljoen euro. ”

Is de stichting te ongeduldig?

“Dat weet ik niet. Zij willen de financiering op een andere manier doen dan ik. Het is lastig, omdat we praten over een klein aantal huishoudens. Als er grote bedrijven in die gebieden actief waren geweest, dan was er van daaruit investeringsbereidheid geweest. Grote klanten van mij, zoals het Kogerstrand dat nu in handen is van De Krim hebben bijvoorbeeld zelf mee geïnvesteerd in hun kabelnetwerk.”

Maar als de overheid een snelheid eist, kunnen zij toch ook investeren?

“Dat is lastig. Je mag als overheid niet optreden als concurrent van bedrijven die nu de infrastructuur beheren. Toch is dat gek; de Provincie Gelderland heeft bijvoorbeeld veel geld verdiend aan de verkoop Nuon en daar heeft Noord-Holland een deel van ontvangen. Als je er van buitenaf naar kijkt, lijkt het logisch om dat geld te investeren in de infrastructuur. Gelderland heeft dat met een deel van de inkomsten wel gedaan, met het argument: consumenten hebben ook bijgedragen aan de waarde van Nuon.”

Wat zou u willen?

“Het gaat om een groot bedrag voor een heel klein gebied. Dat vraagt om een langere adem en meer investeringsbereidheid dan het aansluiten van dorpen of steden. Als je het goed wilt doen, dan moet je alle aansluitingen inventariseren en ongeacht de provider waarbij mensen zijn aangesloten, één plan trekken. De klant centraal stellen, dus. Ik zou het liefste zien dat Stichting Glasvezel Texel naar me toe komt en zegt: ‘We gaan het samen doen.’”

Hoe blijft u bij?

“Door hard te blijven lopen. Ik woon seminars bij en win informatie in via mijn netwerken en branche organisatie. Ik heb het meeste aan de overleggen met de tien kleinere kabelbedrijven die Nederland nog telt. Wij zijn een familie. We spreken elkaar eens in de twee maanden en zitten de hele dag bij elkaar om kennis te delen. We houden ons met succes staande. Een collega in Harderwijk won onlangs bijvoorbeeld nog een Europese innovatie award.

Ik loop 100 procent financieel risico. Maar ik kan morgen iets beslissen en hoef met niemand te overleggen, behalve met mezelf. Daardoor kan ik tempo houden in een snel veranderende wereld.”

Hoe ziet u de toekomst?

“Vooral ook buiten Texel. De kennis van ons glasvezelnetwerk reikt nu al tot Hilversum. Een collega in Veendam neemt de helft van hun tv-signalen via Kabeltex. Een glasvezelnetwerk in Brabant en een provider op het KPN netwerk maakt volledig gebruik van alle tv-signalen van Kabeltex. Op Curaçao is een test gehouden en is de kwaliteit van Kabeltex via internet beter dan de lokale kabeltelevisie.

Loslaten van het bedrijf lukt nooit. En dat hoeft ook niet. Ik wil graag blijven passen op het netwerk, waar veel mensen en bedrijven op leunen. Verkopen aan een vreemde partij past niet in het plaatje. Daarnaast heb één belangrijke afspraak met mijn huidige partner en mezelf. En dat is vier keer per jaar op vakantie gaan. Dankzij mijn stiefkinderen in Australië en Saoedi Arabië heb ik een goede stok achter de deur om daar af en toe bij langs te gaan. Maar er zijn nog veel meer plekken op de wereld te ontdekken.”

Ondernemer uitgelicht

Twitter

TOP Texel - Texels Ondernemers Platform - Postbus 155 - 1790 AD DEN BURG Texel - E-mail:
ontwerp & techniek: Zilte Zaken i.s.m. WEBJONGENS © 2017