Interview met Rob en Marian van Texelvakanties

“Heb je gelezen dat de miljonairs Texel massaal links laten liggen?”

Een jeugdherberg beheren, verhuizen en op naar de volgende beheerklus. In de jaren ’90 was dit het werkritme voor Rob van der Werff en Marian Feil. De herbergentocht eindigde bij Stayokay Texel en inmiddels runnen ze 15 jaar bemiddelingsbureau Texelvakanties. Een gesprek over gevonden voorwerpen, de toekomst van De Koog en hoe de eerste Texelvakanties-zomer zonder compagnon Marc Schuijl aanvoelt.

Door: Femmy Saal

Bij appartementencomplex Juliana, het vlaggenschip van vakantiebemiddelingsbureau Texelvakanties dat statig uittorent boven het hart van De Koog, overheerst het vakantiegevoel. Normaal gesproken zijn we geneigd om de Texelse ondernemers in het hoogseizoen met rust te laten. Rob, eigenaar van Texelvakanties, reageert enthousiast op de vraag of ik mag langskomen voor een interview. “Heb je wel tijd?”, vraag ik voorzichtig. “Ja hoor, hier loopt alles gewoon door.”

Zo beland ik op een zonnige donderdagmiddag op het werkeiland van Texelvakanties, omringd door de appartementen van Juliana. Marian (die naar eigen zeggen ‘gewoon’ medewerker en ‘manusje van alles’ is – Rob is officieel de enige eigenaar), Rob en hun medewerkers doen hier hun dagelijkse werk: in- en uitchecken van gasten, administratie en verwerken van boekingen. Marian coördineert de schoonmaak en controles en doet het voorraadbeheer. Rob stuurt het kantoorteam aan en onderhoudt de contacten met de eigenaren van de woningen die Texelvakanties verhuurt.

 scholeksters fw VVVTexel

Dat uitzicht over de Noordzee. Went dat?

“Ik blijf het schitterend vinden, hoor. Ooit was het een restaurant. Toen de concurrentie met de Koger eetgelegenheden te groot bleek, besloten de eigenaren er een kantoor van te maken.”

Wie zijn jullie?

Rob: “Oorspronkelijk kom ik uit Odijk, dorpje in de gemeente Bunnik bij Utrecht. Ik beheerde verschillende jeugdherbergen en mijn vrouw en ik hebben elkaar in dit werk ontmoet.” In 1994 lonkte Stayokay Texel. “We zeiden toen: ‘Dit is de laatste keer dat we voor Stayokay verhuizen.’ We hadden inmiddels een dochter” - Rob wijst naar een blond meisje met een lange vlecht, dat zich lachend naar ons omdraait - “en Marian was zwanger van onze zoon. Via het beheerderschap van appartementencomplex Juliana - het vlaggenschip van bemiddelingsbureau Texelvakanties - ben ik vijf jaar na de komst naar het eiland mede-eigenaar geworden.”

Marian: “Ik kom oorspronkelijk uit Eindhoven en ik heb veel leiding gegeven in keukens, van onder andere herbergen. Rob en ik kwamen elkaar tegen in Ridderhofstad, een herberg bij Amelisweerd, vlak bij Utrecht. Hier brengen veel mensen uit de stad hun vrije tijd door.”

Het afscheid van Marc; schakelen?

Rob: “Marc en ik namen samen Texelvakanties over van Pieter Thijssen. We hebben twee jaar onder Pieter samengewerkt als beheerders en groeiden uit tot compagnons. Marc was heel goed in het technisch beheren van de parken. Hij was de man die veel op locatie was en zorgde dat de parken en accommodaties in goede staat bleven. Ik zorg hier op kantoor dat de administratie goed georganiseerd is en ben verantwoordelijk voor het contact met de eigenaren; alle plekken die we verhuren, zijn in bezit van een eigenaar. Ik wist al heel lang dat Marc de ambitie had om andere dingen te gaan doen. Dat soort dingen deelden we met elkaar. Toch moest ik slikken toen Marc aankondigde dat hij de Robbenjager ging overnemen. ‘Hij gaat echt weg’, dacht ik toen.”

En toen?

Rob: “Toen moesten we heel lang zwijgen; we wisten in oktober dat Marc zou vertrekken en in januari was de kogel door de kerk. Dat is iets wat ondernemen op Texel met zich meebrengt. Je kunt plannen echt pas kenbaar maken als ze rond -of eigenlijk méér dan rond - zijn. De organisatie moest na Marc’s vertrek op de schop; vooral zijn technische kennis over beheer en onderhoud moesten we opvangen. We hebben personeel aangenomen en het team dat we al hadden, heeft andere taken gekregen. Ik ben nu de enige eigenaar.”

En hoe ging het in de praktijk?

“Iedereen binnen het team heeft de verschuiving heel goed opgepakt. En dat was prettig; de continue stroom gasten bleef na Pasen gewoon komen. Texel is echt hot. De landelijke media pakken eilandnieuws sneller op. Alsof het meer tot de verbeelding spreekt. Heb je bijvoorbeeld het verhaal gelezen in de Quote? Over de miljonairs die Texel links laten liggen? Een fantastisch, inspirerend verhaal. Ik zie wel kansen!

Ook de instabiele politieke situatie op of rond zonnige vakantiebestemmingen zorgt voor meer boekingen, merk ik. Gasten vertellen ons dat ze veiligheid en stabiliteit verkiezen boven de zonzekerheid. Dat horen we vooral terug van Duitse vakantiegangers. 
Daarnaast hebben we vooral in Juliana veel vaste gasten. Ze proberen meerdere appartementen uit. Voor vertrek kijken ze nog snel even binnen bij de andere appartementen, om te oriënteren op de volgende vakantie. Sommigen boeken direct. Een grote schare trouwe, vaste gasten is heel prettig voor de bedrijfsvoering.”

Er gingen geruchten dat Texel deze zomer vol zou zijn. Hoe heb jij dat beleefd?

“Als je in De Koog over straat liep, dan voelde je wel direct dat het druk was op het eiland. Wij hebben de hele zomer geen ruimte gehad om mensen op te vangen die zonder plan naar het eiland kwamen. Dan staat er een man, met een jong gezin achter zich, aan de balie en dan heb je geen plek om iemand naar door te verwijzen. Erg vervelend. Dat is wel eens anders geweest.” 

Mooiste ervaring?

Marian: “Ik was getuige op het huwelijk van een van mijn gasten. Ze trouwde op Texel. In een vakantie hebben mensen tijd voor diepere gesprekken. Dan ontwikkel je sneller een band.”

En gebeuren er veel bizarre dingen?

Marian: “Vooral rondom de hectiek van het vertrek gebeuren er bijzondere dingen. Zo maken we zeker drie keer per zomer mee dat gasten, gefocussed op het halen van de boot, de spullen vergeten in te laden. Dan zie je ineens een berg koffers en tassen staan, naast een lege parkeerplek. Hilarisch, maar ook vervelend natuurlijk.”

De gevonden voorwerpen vormen een rariteitenkabinet van nooit opgeëiste kunstgebitten, designerbrillen, sieraden, kostbare kleding en peperdure baby-accessoires. Marian: “Daarentegen zijn er ook gasten die vragen of we de uit de koelkast vergeten gerookte paling, dat wezenspyk-kaasje, de Texelse biertjes of de vergeten theedoek willen opsturen naar hun huisadres. Dat blijft een grappige tegenstelling.” 

texelvakanties2Wanneer gaan jullie op vakantie?

Rob: “Oh jee. We hebben nog niets geboekt”. Rob kucht, Marian lacht. “Komt goed.” 

Hoe zie jij je toekomst op Texel, Rob?

“Ik zie de toekomst rooskleurig. En sinds Planet Texel heb ik ook meer vertrouwen in ondernemen in De Koog. Het centrum heeft haar beste tijd echt gehad. Ik ben blij dat Planet Texel ideeën heeft aangedragen voor het herstel van het duindorp van weleer en veranderingen in gang heeft gezet. 
Marian en ik hebben alle bijeenkomsten en inspraakavonden bezocht. We staan open voor verandering en hopen dat de gemeente Texel het nu goed oppakt. Ik maak me wel zorgen over de twee overbruggingsjaren naar de uitvoering van de Planet Texelideeën. Ik hoop niet dat dat ertoe leidt dat er nu niets meer gebeurt. Waarom ik dat denk? Onlangs belde ik naar de gemeente: ik meldde dat ik het onderhoud van de groenvoorzieningen in De Koog erg achteruit vind gaan. De persoon zei dat er minder onderhoud wordt gepleegd, met het oog op de revitalisatie over twee jaar. Dat vind ik echt zorgelijk. De ondernemers in De Koog stoppen toch ook niet twee jaar lang met het ontwikkelen van hun bedrijf?” 

Hoe zie jij de toekomst van ondernemen op Texel? 

“Positief, zeker.” Rob kijkt naar buiten, waar de Noordzee de golven blijft uitrollen over het strand. “Ik zie nog steeds heel veel mogelijkheden en voor het blijvend aandacht vragen voor Texel is de aanjaagrol van de VVV voor ons belangrijk. Wij varen wel bij de artikelen die zij wegzetten in kranten en tijdschriften. Wat ik ook merk: gasten kiezen Texel steeds vaker bewust uit als vakantie- of weekendbestemming voor een evenement. Doordat Struûn niet doorging, merkte ik aan de teleurgestelde reactie van gasten dat ze daar twee jaar lang speciaal voor kwamen.” 

VVV Texel gaf tijdens de promotieavond aan dat gasten die al op Texel zijn, toevallig een evenement ‘meepikken’.

“Dat is niet mijn ervaring. Ik heb in het Texel Culinairweekend veel gasten, die speciaal voor dit evenement boeken. En Sail Den Helder/Texel. Dat is voor veel gasten de rustige variant van Sail Amsterdam. Uit dit gegeven kunnen we als ondernemers veel voordeel halen! Ik hoop wel, dat als het over evenementen gaat, we de krampachtigheid die er rond veiligheid en geluidsoverlast is ontstaan, wat gaan loslaten. Ik vind het niet zo heel erg, als de muziek een paar keer per jaar ook na tienen nog uit een feesttent schalt.”

Heb je tips voor ondernemers die hier net beginnen? 

“Ik vind dat elke ondernemer lid moet zijn van de ondernemersvereniging in het dorp waar hij onderneemt. Een aantal ondernemers roept dingen zonder argumenten, committeert zich nergens aan en neemt niet zelf de verantwoordelijkheid om dingen te veranderen. Dat merkte ik ook bij de gesprekken over Planet Texel. Echt, als je hier onderneemt, heb je de verenigingsstructuur nodig. En de verenigingen hebben jouw inbreng nodig. Je kunt het niet alleen.”

Tot slot: wat vind jij echt typerend voor deze eilandeconomie?

Rob denkt even na: “Dit vind ik lastig onder woorden te brengen. Omdat ik bij dit onderwerp denk: wordt het me niet nagedragen als ik het zeg? Voor grote klussen kies ik bij voorkeur Texelse bedrijven. Omdat ik hen het beste gun. Maar in de prijs/kwaliteitvergelijking met bijvoorbeeld Helderse bedrijven, merk ik soms dat de Texelse ondernemers voor dezelfde kwaliteit een hogere prijs rekenen. Soms leidt dat ertoe dat ik een Helders bedrijf inschakel. Omdat ik heel zakelijk kies voor een goede prijs/kwaliteitverhouding. Dat leidt er wel toe, dat iemand die dat ziet, direct zegt: ‘waarom gun je mij dit niet?’ Ik zou willen dat iemand die dat roept, meer hand in eigen boezem steekt; ik maak die keuze niet zomaar. Tegelijkertijd besef ik ook, dat bij een calamiteit of storing op de momenten dat de boot niet vaart, ik moet kunnen terugvallen op Texelse bedrijven. Ik onderneem al 20 jaar op Texel en vind dat nog steeds een dilemma.”

Ondernemer uitgelicht

Twitter

TOP Texel - Texels Ondernemers Platform - Postbus 155 - 1790 AD DEN BURG Texel - E-mail:
ontwerp & techniek: Zilte Zaken i.s.m. WEBJONGENS © 2017