Interview met Wim Ploeg

WimPloeg

"Mijn vader zei soms: ‘Ik zou het niet zo doen, maar ik zie wel dat het werkt.’”

Als ik aankom bij het pand aan de Oosterender Harkebuurt, staat Wim Ploeg, de voorman van SnelStart, op de uitkijk. Hij wacht op de terugkomst van een collega, die Wim’s nieuwste gadget, de Lopifit test. Een elektrisch aangedreven kruising tussen een loopfiets, loopband en step. Gelukkig, hij keert terug. En ik mag ook een rondje. Een mooie opstap naar een gesprek met Wim over ondernemen, het verlies van zijn vader en over God.

Door: Femmy Saal

WimPloeg

Ben je op de Lopifiets vandaag?

“Nu heb ik nog een aantal prototypes in huis, maar als de ‘echte’ Lopifit’s naar Texel komen, dan zul je mij niet vaak meer zien fietsen. Sinds ik hem naar het eiland heb gehaald, gebruik ik het woord lopen vaker in mijn communicatie merk ik, ha ha ha. ‘Dat loopt goed’, is een gevleugelde uitspraak. En het nieuwe werkwoord bij SnelStart is Lopifitten.”

Hoe kwamen jij en je broer op het spoor van de Lopifit?

“Via Twitter, ergens in november. RTV Drenthe had een filmpje getweet. Ik zag het plaatje, bekeek de video en dacht meteen: dat ziet er gaaf uit! 

Als ik interessante tweets zie, mail ik ze naar mezelf, om ze later rustig te bekijken. Dat deed ik ook met de tweet van RTV Drenthe. Plotseling werd mijn vader ziek en kwam snel daarna te overlijden. Een hele intense periode.

Toen ik de draad weer oppakte, kwam ik de mail met de tweet weer tegen. Via de uitvinder kreeg ik het telefoonnummer van de Utrechtse fabrikant. Mijn eerste vraag was: ‘Heeft iemand van Texel jou al gebeld?’ Ik kon me niet voorstellen dat ik de eerste was. Dat was ik dus wel. Fantastisch natuurlijk. 

Tijdens de Lopifit-presentatie een paar weken geleden, waren de fabrikant en uitvinder hier. Er was ook een dealer voor het Midden-Oosten uit Qatar over, die 500 fietsen heeft besteld. In dat land is de minimumtemperatuur 25 graden. Wij lopifitten met open jas rond. Hij stond met twee truien aan te bibberen. Ik heb nog nooit iemand zo intens horen zeggen: ‘ik heb het zó koud’. Hij had wel genoten, zei hij later.

Ik dacht bij de eerste blik op het Lopifitfilmpje aan Oosterend, het karakteristieke karakter van het dorp en het toerisme. Ik vind de loopfiets in dit plaatje passen. Hij ziet er hip uit en maakt nauwelijks geluid. Daarmee past hij uitstekend op ons fietseiland Texel. Voor Oosterend hoop ik dat het bezoekers oplevert, die de fiets willen huren of kopen en tegelijk andere bestedingen doen.

De verhuur doen we zeker in eerste instantie bewust in eigen beheer om het ‘Oosterends’ te houden. Fietsverhuurder Van der Linde verzorgt de service op de weg en we gebruiken verhuursoftware Cyclerent van Kees Dros. Een mooie samenwerking.”

Wanneer kunnen we de loopfiets op Texel kopen of huren?

"De eerste fietsen rollen in juni van de Chinese productiebanden. Dan duurt het nog 25 dagen om ze te verschepen. We gaan onze schuur aan de Koningsweg gebruiken voor de verkoop en verhuur. Ja, kopers kunnen ze nu al bestellen en reserveren! Of we nog iets leuks gaan doen als de fietsen aanlanden op het eiland?”, Wim’s ogen twinkelen. “Dat gaat niet ongemerkt voorbij, wat denk jij! Er zijn veel mensen die het lopifitten graag willen proberen.”

Wat is de leukste reactie tot nu toe, op de Lopifiets?

“Deze kwam van onze contentmarketeer bij SnelStart, Ellen Bot.” Ellen haakt lachend aan bij het interview: “Normaal gesproken ben ik niet zo snel sprakeloos. Ik kon na mijn rondje niets anders stamelen dan: ‘ik wil ook zo’n ding’, hahaha. Toen ik opstapte, dacht ik: hoe stabiel is dit? Waai ik er niet af bij harde wind? Dat valt dus 100 procent mee. Je loopt heel rustig over de loopband en het voelt comfortabel. Tegelijkertijd haal je met gemak een snelheid van 20 kilometer per uur (de maximumsnelheid is 25 kilometer per uur, red.). Die sportschoolfilmpjes van mensen die van loopbanden af worden gelanceerd als ze even niet opletten, die kun je uit je hoofd zetten.”

Wim, wat maakt het ten opzichte van andere gadgets op het eiland bijzonder?

“Als ik een half uur wandel, ben ik drie kilometer verder. Met de lopifiets wandel ik ook, maar heb ik een actieradius van tussen de 10 en 12 kilometer. Je hoeft niet te zwoegen, maar beweegt toch op een gezonde rustige manier en je krijgt geen zadelpijn. Met flink wat wind houdt de accu het, aldus de fabrikant, nog 40 kilometer vol. Bovendien kun je gebruik maken van de fietsoplaadpunten. Wij gaan dit zelf nog ervaren en testen.”

Welke bedrijven hebben al interesse getoond?

"Zaterdag ging ik met Eckard Boot langs de Waddenzeedijk. We overlegden over excursies in de natuur met de lopifiets en werden ingehaald door twee racefietsers, die afremden om ons te filmen. Met een groep op de lopifit in alle vroegte naar een zonsopgang kijken lijkt mij een mooie belevenis. Verschillende Texelse evenementenbureaus willen Lopifitten graag toevoegen aan hun activiteitenaanbod.”

SnelStart is voorloper in gezond werken. In hoeverre past de Lopifit in dit gedachtengoed?

“Een aantal medewerkers is lyrisch. Vooral degenen die niet zo van fietsen houden. Medewerkers gebruiken nu de testfiets, maar ik denk niet dat het tot een Lopifit-wagenpark gaat komen. Een aantal, zoals Ellen, wil wel heel graag die fiets aanschaffen. Ze gaan zo’n 1.800 euro kosten, maar als je nu bestelt krijg je 200 euro korting. Hij past ook binnen het fietsenplan. Ja, hij hoort binnen de categorie fietsen, omdat hij niet harder dan 25 kilometer per uur gaat.”

Lopifit1

Iets totaal anders: hoe gaat het met je sinds het verlies van je vader?

“Op de meest onverwachte momenten word ik geconfronteerd met de lege plek. Zoals in de meivakantie. Mijn vader en ik organiseerden vaak op zondagavond de samenzang met de gasten op ons vakantiepark De Verrassing. Nu stond ik daar zonder hem… ”, Wim schiet vol. “Dan denk ik aan hoe we daar samen tijd in stopten en van deze momenten genoten. Ik zie nog voor me hoe kinderen hem een seintje gaven. Hun favoriete psalmen met hem deelden. Mooie herinneringen.”

Mis je hem?

“Dat woord is eigenlijk niet allesomvattend genoeg voor het gevoel dat ik heb. Natuurlijk mis ik hem. Het feit dat hij er op belangrijke momenten niet meer is, raakt me.  Maar als ik zie dat zijn grootste verlangen om eeuwig bij God te zijn in vervulling is gegaan, heb ik daar vrede mee.”

Geloof en missen, kun je dat uitleggen?

“De laatste weken van zijn leven kreeg mijn vader een sterk geloofsvertrouwen. Dat hij nooit meer verkeerde dingen kon doen als hij naar de Heere Jezus zou gaan. Hij zei steeds dat hij daar zo naar uitkeek, naar het afscheid nemen van het aardse bestaan waarin je steeds weer fouten maakt en zonden begaat.

Mijn vader groeide er in, in het loslaten van het leven. Ik kreeg dat van dichtbij mee. Kort na het nieuws over de kanker hoopte hij zijn 50-jarig huwelijk nog te halen. ‘Wim, ik zou het mooi vinden als ik dat nog meemaak’, zei hij dan. ‘Ik weet niet of u dat gaat halen, pa’, zei ik dan voorzichtig.  Naarmate de week vorderde, merkte ik dat hij de verwachtingen van aardse dingen los liet en uitkeek naar het hemelse. Hij vertelde hoe hij zich in een rolstoel had laten zetten, om van alle vertrekken in het huis afscheid te nemen. Zoals de kamer waar hij met bijzonder bezoek zat, het kantoor waar hij met predikanten gesprekken had over het geloof en tenslotte ook van zijn eigen bureau.

Het afscheid van zijn bureau verbaasde me. ‘Het bureau?’ vroeg ik. ‘Dit was de plek waar ik God heel vaak ontmoette’, zei hij. ‘Daar bad ik vaak en zocht ik preken uit om te lezen in onze kerkdiensten.' Het idee dat hij daar niet meer kon zitten, dat raakte hem. ‘Komen die ontmoetingen met God die ik daar aan mijn bureau had, nog wel terug…?’, vroeg hij zich af. ‘s Nachts in bed kreeg hij pijn aan een doorligplek op zijn been. Hij bad en voordat hij klaar was met bidden, trok de pijn weg. Dat was voor hem de bevestiging dat er met het afscheid van dat bureau geen einde was gekomen aan de ontmoetingen met God.

Hij zei prachtige dingen tegen de kleinkinderen, waaronder mijn kinderen. Ik hoorde hem zeggen: ‘Zul je niet verdrietig zijn, als opa er niet meer is? Dat opa zo ziek is, is mijn eigen schuld, ik mag geloven dat de Heere Jezus voor mij heeft geleden en mijn schuld betaald heeft. Bid maar vaak om vergeving, de Heere wil dat nog schenken!'

Alle dingen die hij heeft verteld over zijn geloof en de manier waarop hij zijn ziekte droeg. Het was zo intens, zo aangrijpend.” 

Wat zou je vader van de loopfiets hebben gevonden?

"Mijn vader heeft ooit de Sinclair car naar Texel gehaald, dat was een zelfde soort nieuwigheid; overkapte, elektrisch aangedreven driewielers. Wij kregen ze als speelgoed. Hij hield van uitproberen en bijzondere dingen. Nieuwsgierigheid en de drang om te innoveren was zijn kracht. Ik weet zeker dat hij op de Lopifit zou zijn gestapt.”

Hoe belangrijk was je vader nog voor SnelStart?

"Afgelopen januari schreef ik ook namens mijn broer Frits, met wie ik de directie over SnelStart voer, een dankwoord  aan onze medewerkers. Zij hadden de laatste maanden van 2014 veel inspanning verricht voor SnelStart. Als toevoeging schreef ik erbij, dat mijn vader altijd beschikbaar was voor advies. Dat die mogelijkheid er was, heeft mij altijd goed gedaan. Hij heeft mij en mijn broer Frits de vrijheid gegeven, waardoor we SnelStart op onze eigen manier konden inrichten. Tegelijkertijd was hij er als we hem nodig hadden.”

Hoe pak je de draad weer op als volgende generatie als de grondlegger wegvalt?

“Het wegvallen van mijn vader heeft me privé geraakt en ik voel de lege plek tijdens kerkdiensten en als we met de familie bij elkaar zijn. Zakelijk heeft het er niet toe geleid dat er dingen stokten. Mijn broer Frits en ik werken al sinds 2011 goed samen. Mijn vader zei soms: ‘Ik zou het niet zo doen, maar ik zie wel dat het werkt.’”

Hoe bereik je die balans in zo’n familieovername?

“Ik denk dat ik het als jongste uit het gezin heb aangedurfd om de moeilijke vragen op tafel te leggen. Hierbij gaat het over het verdelen van de taken, de financiën en de manier waarop je vader afstand gaat nemen van het bedrijf. Bij ons zijn de lastigste dingen boven tafel gekomen, onder andere door ‘simpelweg’ vragen te blijven stellen. We hebben veel van elkaar geleerd.”

Heb je tips voor bedrijven die ook in een familieovername verkeren?

“Ik heb tientallen ervaringsverhalen en tips. En ik deel ze ook vaak met mensen die in zo’n overnameproces zitten. Ik denk dat de belangrijkste tip is: besef dat het proces van loslaten van een bedrijf voor de ‘oude generatie’, vijf tot zeven jaar duurt. Als je dat accepteert, wordt de eventuele bemoeienis van een vader of moeder een minder emotionele aangelegenheid. Dan ga je het beschouwen als iets dat, net als de zakelijke dingen die je moet regelen, een technisch onderdeel is van het proces. En voel je het niet als persoonlijke kritiek.”

Wat is het allerbelangrijkste dat je van je vader hebt geleerd?

"'Geef God de eer voor alles wat je bereikt.' Dat was zijn levensmotto. Op deze manier kwam dit ook in zijn In Memoriam terug. Het gaat erom dat je beseft dat je iets bereikt dankzij God en samen met anderen. Dat helpt mij om te relativeren en nederig te zijn.”

Ondernemer uitgelicht

Twitter

TOP Texel - Texels Ondernemers Platform - Postbus 155 - 1790 AD DEN BURG Texel - E-mail:
ontwerp & techniek: Zilte Zaken i.s.m. WEBJONGENS © 2017